محفظهٔ الکترونیکی خم‌شده

تنها نمونه‌ای که هم‌زمان نقشهٔ تخت و مدل سه‌بعدی می‌خواهد — و دقیقاً نشان می‌دهد چرا یکی بدون دیگری بی‌فایده است.

نقشهٔ بازشده با K-factor، شکاف رهاسازی گوشه، ترتیب خم، و همان قطعه به‌صورت سه‌بعدیِ خم‌خورده

— چهار بلانک است، نه سیزده قطعه: هر پنلی که خم می‌خورد با همسایه‌اش روی یک تکه ورق می‌ماند و مرزشان خطِ سبزِ FOLD است، نه خطِ برش. کف و دو دیواره و دو لبهٔ برگشتی با هم یک بلانکِ ۴۰۷٫۳۸ × ۱۸۰ می‌شوند. — الگوی تخت با K = ۰٫۴۲ و Ri = ۱٫۵ باز شده: هر خم BA = ۳٫۳۴۶ میل ماده می‌خورد، یعنی BD = ۲٫۶۵۴ از مجموعِ اضلاعِ بیرونی کم می‌شود. اگر کارگاهِ شما K دیگری دارد، همان یک عدد را در پارامترها عوض کن و فایل را دوباره بگیر — هیچ بُعدی را دستی کم و زیاد نکن. — ترتیب خمِ بدنه: اول دو لبهٔ برگشتی، بعد دو دیواره. اگر دیواره را اول بزنی، برای لبهٔ برگشتی باید بلانکِ ۲۵۰ میلی را داخلِ یک U ببری و به بدنهٔ دستگاه می‌خورد.