رفتن به محتوای اصلی

ساخت حجمی

فرز CNC چهار و پنج محور

5-Axis CNC Mill

وقتی سطح از هر طرف منحنی است و قطعه نباید از گیره در بیاید.

نمونهٔ ساخته‌شده

پروانهٔ پره‌دار

قطعهٔ نمادینِ پنج محور: چیزی که با هیچ تعداد پاسِ سه‌محوره ساخته نمی‌شود.

رندر از روی همان مدل — بدون عکاسی

پروانهٔ پره‌دار — تصویر محصول

برای دیدن در اندازهٔ کامل، تصویر را باز کن.

این نمونه چه چیزی را ثابت می‌کند

پره‌های پیچیده با سطحِ خط‌کش‌پذیر، شعاعِ ریشهٔ پره، و دسترسیِ تیغه بین دو پره

مشخصات نمونه

ابعاد کلی
۱۸۰ × ۱۸۰ × ۱۸۸ میل
قطعه
۴ نوع، ۴ عدد
ماده
آلومینیوم هوافضا 7075-T6
وزن تقریبی
۵۷۸۹ گرم
پروانه
آلومینیوم هوافضا 7075-T6 · Ø۱۸۰ × ۷۱٫۲ · ۱٫۷۱ کیلوگرم
پره
۶ پرهٔ اصلی + ۶ اسپلیتر · پیچشِ ۱۱۰ درجه · گامِ ۶۰°
زاویهٔ پره
ورودی ۴۸° در ریشه و ۲۸° در نوک · خروج ۳۲° / ۲۸° — از مماس
سطحِ پره
خط‌کش‌پذیر — انحرافِ خطِ دهانه از پاره‌خطِ صاف ۰٫۰۰۰ میل
کمترین شعاعِ مقعر
R۳ کفِ ریشه · هاب R۳۶٫۷ — تیغهٔ پرداختِ حداکثر Ø۶ سرکروی
دسترسیِ تیغه
دهانهٔ بینِ دو پره: ۱۳٫۶ میل بالای شعاعِ ریشه (پهلوتراشِ Ø۸) · ۱۰ میل در کفِ کانال (ساچمهٔ Ø۶)
عمقِ کانال
۲۸ میل · نسبتِ بیرون‌زدگی به قطرِ تیغه ۴٫۵
چرخشِ محورِ تیغه
خطِ دهانه از ۶۰° تا ۰° نسبت به محورِ دوران، هم‌زمان با ۱۱۰° چرخش — دو محورِ چرخشی
زیربرش
۴۸٪ از سطحِ پره‌ها نرمالِ رو به پایین دارد — هیچ تیغهٔ سه‌محوره به آن نمی‌رسد
پیوستگیِ سطح
شکستِ مماس در دو محلِ اتصالِ خطِ هاب: ۰٫۰۰ درجه
فیکسچر
پیلوتِ Ø۲۹٫۹۶ در سوراخِ Ø۳۰ · پیچِ کششیِ M16 · فاصلهٔ کلاهک تا پره ۱۶٫۳ میل
خمِ گهواره
تا ۴۰° · محیطِ چرخ ۵۷٫۹ میل زیرِ نشیمن می‌رود و فلنجِ پایه ۷۲ میل پایین‌تر است
ریشهٔ پره
۲ میل زیرِ سطحِ هاب · کمترین فاصلهٔ دو پوسته ۰٫۳ میل — هیچ‌جا مماس نیست
تلورانس
پروفیلِ پره ±۰٫۰۵ · نشیمن و سوراخ ±۰٫۰۲ · زبریِ سطحِ پره Ra ۰٫۸
ماده‌برداری
شمشِ Ø۱۹۰ × ۷۸ · ۷۳٪ براده · بالانسِ دینامیکی در ردهٔ G2.5

فایل‌های همین نمونه

همان چیزی که در یک سفارش واقعی تحویل می‌دهیم. آزادانه بازش کن و ببین چطور لایه‌بندی شده.

یادداشت اجرا

  • ۶ پرهٔ اصلی و ۶ اسپلیتر، نه ۱۲ پرهٔ سرتاسری: اسپلیتر از ۵۰٪ مسیر شروع می‌شود تا دهانهٔ ورودی باز بماند. با ۱۲ پرهٔ کامل، هم ورودی خفه می‌شد و هم دهانهٔ بینِ دو پره در ورودی نصف می‌شد — یعنی زیرِ ۱۳٫۶ میلیِ امروز و تنگ‌تر از آنکه تیغهٔ Ø۸ با ساقش تو برود.
  • پره‌ها «عنصرِ شعاعی»اند: زاویهٔ چرخش فقط تابعِ موقعیتِ نصف‌النهاری است، پس خطِ ریشه تا نوک یک پاره‌خطِ صاف می‌ماند و پهلوی تیغه یک‌جا آن را می‌تراشد. اگر زاویه در ارتفاع هم عوض شود، سطح پیچیده می‌شود و باید نقطه‌به‌نقطه با ساچمه پرداخت شود.
  • کفِ ریشه R۳ است، نه کمتر: تنها شعاعِ مقعرِ قطعه است و مستقیم قطرِ تیغهٔ پرداخت را تعیین می‌کند. اگر برای «سبک‌تر شدن» کوچکش کنی، تیغهٔ نازک‌تر لازم می‌شود، پیشروی می‌افتد و ریشهٔ پره هم جای شکستن پیدا می‌کند.
  • لبهٔ فرارِ پره ۰٫۴ میل داخل‌ترِ قطرِ دیسک تراشیده شده. تراشِ نهاییِ محیط بعد از فرزکاریِ پره انجام می‌شود و تیغهٔ تراش نباید به نوکِ پره بخورد.
  • ترتیبِ کار: خشن‌تراشیِ کانال با تیغهٔ سرکرویِ Ø۱۰، پرداختِ پهلوی پره با Ø۸ به‌صورت پهلوتراش، و در آخر پاسِ کفِ ریشه با سرکرویِ Ø۶. خشن‌کاری را با همان تیغهٔ پرداخت نکن؛ لبهٔ خورده‌شده، ردش را روی سطحِ نهایی می‌گذارد.
  • قطعه با پیچِ کششیِ مرکزی بسته می‌شود، نه با فکِ گیره روی محیط: محیطِ چرخ باید در همان بستن تراشیده شود و فک هم راه را می‌بندد و هم رد می‌گذارد. کلاهکِ مهار مخروطی است تا جلوی ساقِ تیغه را نگیرد — ۱۶٫۳ میل تا نزدیک‌ترین نقطهٔ پره.
  • پایه بلند است چون میزِ گهواره‌ای باید قطعه را تا ۴۰ درجه بخواباند: در آن زاویه پایین‌ترین نقطهٔ محیطِ چرخ ۵۷٫۹ میل زیرِ نشیمن می‌رود و سطحِ فلنج ۷۲ میل پایین‌تر است — ۱۴٫۱ میل فاصله می‌ماند.
  • بعد از ماشین‌کاری: پلیسه‌گیریِ لبهٔ حمله با دست، شست‌وشوی اولتراسونیک، و بالانسِ دینامیکی در دو صفحه تا G۲٫۵. وزنِ برداشته‌شده برای بالانس فقط از پشتِ دیسک گرفته می‌شود، هرگز از پره.

مشخصات دستگاه

چه می‌سازد
پره و پروانه، قالب پیچیده، قطعات هوافضا، ایمپلنت
ماده
آلومینیوم هوافضا · تیتانیوم · اینکونل · فولاد ابزار
ظرفیت
قطر کار تا ۸۰۰ میل
تلورانس
±۰٫۰۲ میل
لقی برش
قطر تیغه — معمولاً گردِ Ø۲ تا Ø۱۲
فرمت ورودی
STEP · IGES

چه کسانی این دستگاه را دارند: صنایع هوافضا، توربین، قالب‌سازی سطح‌بالا، پزشکی

قواعد طراحی برای فرز CNC چهار و پنج محور

این‌ها در خودِ هندسهٔ نمونهٔ بالا رعایت شده‌اند، نه فقط در یادداشت تحویل.

  1. ۱

    زیربرش ممکن است، ولی هر سطح باید در دسترسِ تیغه و نگه‌دارنده‌اش باشد — برخوردِ سه‌نظام مسئلهٔ واقعی است.

  2. ۲

    طولِ تیغه محدود است: حفرهٔ عمیقِ باریک، تیغهٔ بلند می‌خواهد و تیغهٔ بلند می‌لرزد.

  3. ۳

    سطحِ آزاد باید پیوستگیِ مماسی داشته باشد وگرنه روی قطعه خطِ ابزار می‌افتد.

  4. ۴

    کم‌ترین شعاعِ مقعر روی سطح، شعاعِ تیغه را تعیین می‌کند — یک شعاعِ کوچک، کلِ کار را کند می‌کند.

  5. ۵

    گیرهٔ قطعه باید از اول طراحی شود؛ روی پنج محور، فیکسچر نیمی از مسئله است.

خطای رایجی که کار را خراب می‌کند

طراحیِ سطحی که فقط در CAD زیباست و هیچ تیغه‌ای بدون برخورد به آن نمی‌رسد.

فرمت تحویل

STL برای پنج محور کافی نیست — سطحِ ریاضی لازم است

STEPIGES

همین را برای کار خودت می‌خواهی؟

یک عکس یا یک اسکچ بفرست و بگو روی چه دستگاهی می‌رود. در همان گفت‌وگوی اول می‌گوییم چند قطعه می‌شود، چه فرمتی لازم داری و چقدر طول می‌کشد.