ساخت حجمی

فرز CNC سه محور

3-Axis CNC Mill

اسبِ کارِ ماشین‌کاری — هر چیزی که تیغه از بالا ببیند، می‌سازد.

نمونهٔ ساخته‌شده

حفرهٔ قالب با راهگاه

قالب، تنها محصولی است که مشتری‌اش هرگز سرِ قیمت چانه نمی‌زند — چون خرابی‌اش خیلی گران‌تر است.

رندر از روی همان مدل — بدون عکاسی

برای دیدن در اندازهٔ کامل، تصویر را باز کن.

این نمونه چه چیزی را ثابت می‌کند

شعاعِ گوشهٔ متناسب با تیغه، عمقِ قابل‌دسترس، سطح جدایش، و راهگاهِ ماشین‌کاری‌شده

مشخصات نمونه

ابعاد کلی: ۲۳۰ × ۱۳۰ × ۱۴۲ میل
قطعه: ۳ نوع، ۴ عدد
ماده: فولاد قالب 1.2738 پیش‌سخت — ۳۲ HRC
وزن تقریبی: ۱۵۶۴۳ گرم
شیبِ خروج: ۲ درجه روی هر دیوارهٔ حفره و نری — در مِش واقعی است
گوشهٔ داخلیِ حفره: ۸ در دهانه، ۷٫۵۱ در کف — تیغه Ø۱۲ یعنی شعاعِ ۶
عمق به قطرِ تیغه: حفره ۱٫۱۷ برابر · راهگاه ۱٫۶۷ برابر — حد ۳ تا ۴
راهگاه: ذوزنقه‌ای ۴٫۴۱ × ۳ در عمقِ ۵ — مقطع ۱۸٫۵ میلی‌متر مربع
گیت: ۳٫۳۹ × ۱٫۴ با زمینِ ۱٫۲ — مقطع ۴٫۵ میلی‌متر مربع
تیغهٔ راهگاه: مخروطیِ Ø۳ با ۸ درجه — همین یکی هم راهگاه هم گیت
اسپرو: Ø۴ روی سطحِ جدایش، Ø۷٫۱۴ در پشت — ۲٫۵ درجه
دیواره و کفِ قطعه: ۲٫۵ دیواره، ۲٫۵ کف — گیت ۵۶٪ ضخامتِ دیواره
صفرِ قطعه: مرکزِ صفحه روی سطحِ جدایش — X۰ Y۰ مرکز، Z۰ سطحِ جدایش
سطحِ گیره: پشتِ صفحه، سنگ‌خورده — هر دو صفحه از پشت روی بلوکِ موازی بسته می‌شوند
تلورانس: ±۰٫۰۲ روی حفره و نری · ±۰٫۰۵ روی راهگاه

فایل‌های همین نمونه

همان چیزی که در یک سفارش واقعی تحویل می‌دهیم. آزادانه بازش کن و ببین چطور لایه‌بندی شده.

یادداشت اجرا

مونتاژ در وضعِ بازِ قالب نشان داده شده — کورسِ ۷۰ میل — و قطعه روی نری مانده، همان‌جایی که موقعِ باز شدن می‌ماند. در وضعِ بسته دو سطحِ جدایش روی هم می‌نشینند و ارتفاعِ کلِ مجموعه ۷۲ میل است.
شعاعِ گوشهٔ حفره در کف ۷٫۵۱ است و تیغهٔ پرداخت شعاعِ ۶ دارد. این ۱٫۵۱ میلی‌متر اختلاف عمدی است: تیغه‌ای که دقیقاً اندازهٔ گوشه باشد، در گوشه صد در صد درگیر می‌شود و چتر می‌زند.
دیوارهٔ حفره با تیغهٔ مخروطیِ ۲ درجه در یک پاس پرداخت می‌شود، نه با پله‌های Z. کفِ حفره رویهٔ قطعه است: تیغهٔ ته‌صاف، نه گرد.
کلِ راهگاه و هر دو گیت با یک تیغهٔ مخروطیِ Ø۳ با ۸ درجه بریده می‌شود؛ فقط عمقِ Z عوض می‌شود. نوکِ شیار خودبه‌خود نیم‌گرد در می‌آید و ۰٫۵ میل مانده به دیوارهٔ نری می‌ایستد.
شیارِ زیربرشِ کشندهٔ اسپرو عمداً در این نقشه نیست: سه محور زیربرش نمی‌تراشد. کارش را پینِ Z استانداردِ سیستمِ پران می‌کند.
صفحهٔ مادگی دو بست دارد: حفره‌ها و سوراخ‌ها از رو، مخروطِ اسپرو از پشت. مخروط با مته و برقو باز می‌شود، نه با فرز.
سطحِ جدایشِ صفحهٔ نری با کفتراشِ Ø۲۵ سرتاسر ۱۱٫۵ میل پایین می‌آید تا دو نری بماند؛ بلوکِ اولیه به همین اندازه ضخیم‌تر سفارش داده می‌شود.
گوشهٔ پخ‌خورده روی هر دو صفحه، گوشهٔ مبنا است. در حالتِ بسته باید روی هم بیفتد؛ اگر نیفتاد، یکی از دو صفحه برعکس بسته شده.
ستون و بوشِ راهنما و پینِ پران از کفشکِ استاندارد می‌آیند و کارِ فرز نیستند؛ فقط نشیمن‌شان اینجا تراشیده شده. اسپرو بوش ندارد و مستقیم در خودِ صفحه تراشیده شده — برای قالبِ نمونه‌سازی رایج است و یک قطعهٔ کمتر یعنی یک درزِ کمتر.

مشخصات دستگاه

چه می‌سازد: قالب، قطعهٔ فلزی دقیق، الکترود، فیکسچر
ماده: آلومینیوم · فولاد · برنج · پلاستیک مهندسی · چوب و رزین
ظرفیت: میز ۶۰۰×۴۰۰ تا ۲۰۰۰×۱۰۰۰
تلورانس: ±۰٫۰۲ میل
لقی برش: قطر تیغه — Ø۱ تا Ø۲۵
فرمت ورودی: STEP · IGES · STL برای سطح

چه کسانی این دستگاه را دارند: ماشین‌کاری صنعتی، قالب‌سازی، صنایع خودرو و نفت

قواعد طراحی برای فرز CNC سه محور

این‌ها در خودِ هندسهٔ نمونهٔ بالا رعایت شده‌اند، نه فقط در یادداشت تحویل.

۱
گوشهٔ داخلی نمی‌تواند تیز باشد: شعاعش دستِ‌کم برابر شعاعِ تیغه است. شعاعِ بزرگ‌تر یعنی تیغهٔ بزرگ‌تر و زمانِ کمتر.
۲
عمقِ حفره نباید از ۳ تا ۴ برابرِ قطرِ تیغه بیشتر شود وگرنه تیغه می‌لرزد و سطح موج می‌افتد.
۳
زیربرش با سه محور ممکن نیست — اگر لازم است، یا قطعه باید برگردانده شود یا برود روی پنج محور.
۴
کفِ حفره با تیغهٔ تخت صاف درمی‌آید ولی گوشه‌اش شعاع دارد؛ با تیغهٔ گرد، کف موج‌دار است.
۵
سطحِ گیره و نقطهٔ صفرِ قطعه باید در نقشه مشخص باشد — این جزئی از طراحی است، نه کارِ اپراتور.