ساخت حجمی

پرینت فلز DMLS / SLM

DMLS Metal Printing

گران‌ترین فرایند این فهرست — پس فقط وقتی معنی دارد که هندسه‌اش با هیچ روش دیگری ساخته نشود.

نمونهٔ ساخته‌شده

براکت بهینه‌سازی‌شدهٔ توپولوژی

تنها نمونه‌ای که «طراحیِ هوش مصنوعی» در آن یک ادعا نیست، بلکه ۴۰٪ وزنِ کمتر است.

رندر از روی همان مدل — بدون عکاسی

برای دیدن در اندازهٔ کامل، تصویر را باز کن.

حذفِ مادهٔ بی‌کار در مسیرِ بار، حفظِ سطوحِ نصبِ ماشین‌کاری‌شدنی، و زاویهٔ خودنگه‌دار

همان چیزی که در یک سفارش واقعی تحویل می‌دهیم. آزادانه بازش کن و ببین چطور لایه‌بندی شده.

قطعه ساپورت نمی‌خواهد: تندترین سطحِ رو-به-پایین ۴۸٫۴ درجه از افق است و کفِ فرایند ۴۵ درجه.
سوراخِ بوش قطره‌ای است، نه گرد. اگر کسی «اصلاحش» کند و گردش کند، سقفش می‌ریزد و قطعه دورریز است.
بدنهٔ بوش هم لوزی است نه دایره — به همان دلیل، برای پایینش.
پیشانیِ پایه و دو پیشانیِ بوش با اضافهٔ ۰٫۵ چاپ می‌شوند و بعد از تنش‌گیری تراشیده می‌شوند؛ دقتِ نصب از فرز می‌آید نه از چاپ.
قطعه پیش از جدا کردن از صفحه تنش‌گیری شود، وگرنه پایهٔ پهن تاب برمی‌دارد.

چه کسانی این دستگاه را دارند: هوافضا، پزشکی، مسابقات موتوری، قالب‌سازیِ پیشرفته

این‌ها در خودِ هندسهٔ نمونهٔ بالا رعایت شده‌اند، نه فقط در یادداشت تحویل.

۱
هر سطحِ زیر ۴۵ درجه ساپورتِ فلزی می‌خواهد که باید بعداً ماشین‌کاری شود — هزینه همان‌جاست، نه در چاپ.
۲
کانالِ داخلی باید قطرِ کافی و شیبِ خروجِ پودر داشته باشد وگرنه پودر داخلش می‌ماند.
۳
کمترین ضخامت دیواره ۰٫۴ میل؛ ولی برای قطعهٔ باربر، ۱ میل واقع‌بینانه‌تر است.
۴
تنشِ پسماند قطعه را از صفحه بلند می‌کند؛ قطعهٔ پهن و تخت باید یا کج چیده شود یا تنش‌گیری شود.
۵
اینجا دقیقاً جایی است که بهینه‌سازی توپولوژی می‌ارزد: هر گرم کمتر، پول و زمانِ کمتر.