برش واترجت

این نمونه چه چیزی را ثابت می‌کند

تفکیک رنگ به فایل‌های جدا، جبران درز یک‌طرفه، و هندسهٔ گره که دقیقاً بسته می‌شود

فایل‌های همین نمونه

همان چیزی که در یک سفارش واقعی تحویل می‌دهیم. آزادانه بازش کن و ببین چطور لایه‌بندی شده.

• فایل برش DXF

یادداشت اجرا

• خطِ هر درز در فایل فقط یک بار وجود دارد و دو قطعه از همان یک خط خوانده‌اند. جبرانِ لقی را یک بار و در CAM بزن، هر فایل روی سمتِ خودش. آفستِ دوباره در نقشه یعنی قطعه یک لقیِ کامل کوچک می‌شود و دیگر در جایش نمی‌رود.
• چهار سنگ یعنی چهار ورق و چهار فایلِ برش: مشکی (شمسه و چهار ربعِ حاشیه)، دهبید (پروانه‌های زوج)، آتشکوه (پروانه‌های فرد)، تراورتن (چهار ربعِ زمینه). فایلِ درهم یعنی اپراتور وسطِ کار باید ورق عوض کند و شمارهٔ قطعه گم شود.
• همهٔ ورق‌ها با یک رو بریده و با همان رو نصب می‌شوند. مخروطیِ برش ۰٫۰۵ میل روی ۲۰ است؛ اگر قطعه‌ای را برای پوشاندنِ لکه برگردانی، خطای درز دو برابر می‌شود و از سمتِ رو باز می‌ماند.
• کیفیت Q5 فقط روی خطوطِ درز لازم است. دورِ بیرونیِ Ø۹۰۰ به ملاتِ کفِ اطراف می‌رسد و با Q3 هم درست است — همین یک تصمیم، زمانِ ماشین را چشمگیر کم می‌کند.
• هیچ قطعه‌ای کانتورِ داخلی ندارد؛ هر نقطهٔ پیرسینگ در لایهٔ MARK، بیرونِ قطعه و ۱۲ میل دورتر از خطِ نهایی است. پیرسینگ روی خودِ خط، در سنگ یک گودیِ Ø۸ می‌گذارد که با هیچ ساب پاک نمی‌شود.
• پل‌های نگه‌دارنده هم در لایهٔ MARK علامت خورده‌اند و تعدادشان از وزنِ همان قطعه آمده. بدونِ پل، قطعهٔ سنگی روی شبکهٔ حوضچه می‌افتد و لبه‌اش می‌پرد — و لبهٔ پریدهٔ سنگ وصله ندارد.
• نصب از مرکز به بیرون: شمسه، هشت پروانه، چهار ربعِ زمینه، چهار ربعِ حاشیه. درزِ حاشیه ۴۵ درجه از درزِ زمینه چرخیده تا هیچ درزی از مرکز تا لبه ممتد نشود.