برش تخت

حکاک روتاری CNC

Rotary Engraver

وقتی متن باید ماندگار باشد، چاپ جواب نمی‌دهد — باید کنده شود.

نمونهٔ ساخته‌شده

پلاک راهنمای اتاق با بریل

الزامِ دسترس‌پذیری در هتل و بیمارستان اجباری است و تعدادِ پلاک در هر پروژه، صدها.

رندر از روی همان مدل — بدون عکاسی

برای دیدن در اندازهٔ کامل، تصویر را باز کن.

این نمونه چه چیزی را ثابت می‌کند

متنِ تبدیل‌شده به مسیر، شبکهٔ استاندارد بریل، عمقِ دولایه، و نگه‌دارندهٔ پنهان

مشخصات نمونه

ابعاد کلی: ۵ × ۲۰۰ × ۸۰ میل
قطعه: ۳ نوع، ۳ عدد
ماده: لامینات دولایهٔ ۱٫۶ — رویهٔ ۰٫۳ روی هستهٔ ۱٫۳
وزن تقریبی: ۶۷ گرم
ورق: لامینات دولایهٔ ۱٫۶ — رویهٔ ۰٫۳ روی هستهٔ ۱٫۳؛ یک ورق، دو سطرِ فایل
عمقِ حکاکی: ۰٫۳۰ میل — دقیقاً ضخامتِ رویه؛ قلم به هسته می‌رسد و رد نمی‌شود
ابزار: پُرکنِ Ø۱٫۰ برای میدان؛ قلمِ مخروطیِ ۲۰ درجه با نوکِ ۰٫۲۵ برای مرز — پهنای برشش در عمقِ کامل ۰٫۳۶
نازک‌ترین باریکهٔ رویه: ۰٫۴۲ میل — ۱٫۱۹ برابرِ پهنای قلم
کوچک‌ترین ارتفاعِ حرف: ۷٫۰ میل — بالای حدِ ۳ میلِ فونتِ کانتوردار
شبکهٔ بریل: متهٔ Ø۱٫۴۵، گامِ نقطه ۲٫۴، گامِ سلول ۶٫۲، ساچمهٔ Ø۱٫۵ با بلندیِ ۰٫۷
کنتراستِ رنگ: ۹۵٪ — حدِ تابلوی راهنما ۷۰٪
گوشهٔ داخلی: پنجرهٔ ترمیم R۱٫۰ = نصفِ فرزِ Ø۲٫۰؛ گوشهٔ نوار R۲٫۰
کانتور: ۴ پاس روی لامینات و ۶ پاس روی ABS — سقفِ هر پاس ۰٫۵ میل
زمانِ حکاکی: سطحِ تراش ۵۱۴۵ میل مربع ≈ ۵٫۷ دقیقه پُر کردن + ۲٫۸ دقیقه پرداخت
از هر ورقِ ۶۰۰×۴۰۰: ۸ پلاک
نصب: دو کِی‌هولِ پنهان، گامِ ۱۳۰ — هیچ پیچی از رو دیده نمی‌شود

فایل‌های همین نمونه

همان چیزی که در یک سفارش واقعی تحویل می‌دهیم. آزادانه بازش کن و ببین چطور لایه‌بندی شده.

فایل برش DXF

یادداشت اجرا

هیچ متنِ زنده‌ای در فایل نیست؛ هر حرف کانتورِ بستهٔ خودش است. اگر روزی متن را عوض کردی، دوباره از همین فایل بگیر — تایپ کردن روی دستگاه یعنی فونتِ دیگری، پلاکِ دیگری.
رویه و هسته یک ورقِ لامیناتِ ۱٫۶ اند و در فایلِ برش دو سطر شده‌اند تا عمقِ حکاکی اندازه‌پذیر باشد. کانتورِ بیرونی یک بار بریده می‌شود، نه دو بار.
عمق را با نوزِ فنریِ سطح‌رو تنظیم کن، نه با صفرِ محورِ Z: ضخامتِ ورق چند صدم بالا و پایین دارد و رویهٔ ۰٫۳ میلی این نوسان را تحمل نمی‌کند. یک تکهٔ دورریزِ همان ورق را اول امتحان کن تا رنگِ هسته تمیز در بیاید.
نامِ فارسی روی نوارِ معکوس است: میدان تراشیده می‌شود و حروف جزیره می‌مانند. اگر کسی خواست نام هم مثلِ سطرِ لاتین تو-خالی حک شود، اول باید کلمه را جوش (union) بدهد، وگرنه قلم روی درزِ اتصالِ حرف‌ها دوبار می‌رود و خطِ درز روی کلمه می‌ماند.
بریل حک نمی‌شود: سوراخِ Ø۱٫۴۵ مته می‌خورد و ساچمهٔ Ø۱٫۵ با سنبهٔ ته‌دار پرس می‌شود تا ۰٫۷ میل بیرون بماند. اگر ساچمه کج نشست، از پنجرهٔ پشتِ زیرسری بیرونش بزن.
ترتیب کار: اول حکاکی روی ورقِ بند شده، بعد متهٔ بریل، آخر کانتورِ بیرونی. برعکسش یعنی قطعه بعد از آزاد شدن تکان می‌خورد و کادر کج در می‌آید.
نصب: دو پیچِ M۴ طوری بسته شود که زیرِ سرِ پیچ ۳٫۵ میل تا دیوار فاصله بماند — زیرسریِ ۳٫۰ میلی با ۰٫۵ لقی زیرش می‌لغزد، پلاک ۱۲ میل پایین می‌افتد و قفل می‌شود.
زیرسری با چسبِ نواریِ دوطرفهٔ آکریلیک به پشتِ پلاک می‌چسبد؛ چسبِ حلالی لامینات را از رو لک می‌کند.
ابعاد خالص است؛ جبرانِ قطرِ ابزار در CAM اعمال می‌شود، نه در این فایل.

مشخصات دستگاه

چه می‌سازد: پلاک، تابلوی راهنما، لیبل فلزی، قالب مهر
ماده: برنج و آلومینیوم · لامیناتِ دولایه · استیل · پلکسی
ظرفیت: میز ۳۰۰×۲۰۰ تا ۶۰۰×۴۰۰ · عمق ۰٫۱ تا ۰٫۵ میل
تلورانس: ±۰٫۰۵ میل
لقی برش: قطر نوکِ ابزار — ۰٫۲ تا ۳ میل
فرمت ورودی: DXF با مسیرِ تک‌خطی · PLT

چه کسانی این دستگاه را دارند: تابلوسازی، صنایع ساختمانی، بیمارستان و هتل، صنایع نظامی

قواعد طراحی برای حکاک روتاری CNC

این‌ها در خودِ هندسهٔ نمونهٔ بالا رعایت شده‌اند، نه فقط در یادداشت تحویل.

۱
متنِ کوچک‌تر از ۳ میل با فونتِ معمولی خوانا درنمی‌آید؛ فونتِ تک‌خطیِ حکاکی لازم است.
۲
عمقِ حکاکی روی لامیناتِ دولایه باید دقیقاً به لایهٔ رنگیِ زیر برسد، نه بیشتر.
۳
نقطهٔ بریل استاندارد قطر و فاصلهٔ ثابت دارد و کندنی نیست — با ساچمه کوبیده می‌شود.
۴
گوشهٔ داخلی شعاعِ نوک ابزار می‌گیرد؛ برای حرفِ تیز، ابزارِ باریک‌تر یعنی زمانِ بیشتر.
۵
تابلوی راهنما باید کنتراستِ استاندارد داشته باشد — رنگِ حک‌شده باید از زمینه جدا بخواند.