خم‌کن CNC

این نمونه چه چیزی را ثابت می‌کند

نقشهٔ بازشده با K-factor، شکاف رهاسازی گوشه، ترتیب خم، و همان قطعه به‌صورت سه‌بعدیِ خم‌خورده

فایل‌های همین نمونه

همان چیزی که در یک سفارش واقعی تحویل می‌دهیم. آزادانه بازش کن و ببین چطور لایه‌بندی شده.

• فایل برش DXF

یادداشت اجرا

• چهار بلانک است، نه سیزده قطعه: هر پنلی که خم می‌خورد با همسایه‌اش روی یک تکه ورق می‌ماند و مرزشان خطِ سبزِ FOLD است، نه خطِ برش. کف و دو دیواره و دو لبهٔ برگشتی با هم یک بلانکِ ۴۰۷٫۳۸ × ۱۸۰ می‌شوند.
• الگوی تخت با K = ۰٫۴۲ و Ri = ۱٫۵ باز شده: هر خم BA = ۳٫۳۴۶ میل ماده می‌خورد، یعنی BD = ۲٫۶۵۴ از مجموعِ اضلاعِ بیرونی کم می‌شود. اگر کارگاهِ شما K دیگری دارد، همان یک عدد را در پارامترها عوض کن و فایل را دوباره بگیر — هیچ بُعدی را دستی کم و زیاد نکن.
• ترتیب خمِ بدنه: اول دو لبهٔ برگشتی، بعد دو دیواره. اگر دیواره را اول بزنی، برای لبهٔ برگشتی باید بلانکِ ۲۵۰ میلی را داخلِ یک U ببری و به بدنهٔ دستگاه می‌خورد.
• ترتیب خمِ بلانکِ جلو: اول دو بالِ کناری، آخر بالِ زیر. نوکِ سنبهٔ خمِ آخر باید باریک‌تر از ۲۴۳ میل باشد تا بینِ دو بالِ شکل‌گرفته جا شود — با سنبهٔ گردن‌قویی این کار شدنی است. بلانکِ پشت دو خمِ آزاد دارد و ترتیبش فرقی نمی‌کند.
• شکافِ رهاسازیِ ۴٫۵ میلی در دو گوشهٔ بلانکِ جلو اختیاری نیست. آن‌جا خطِ خمِ بالِ زیر و خطِ خمِ بالِ کناری به هم می‌رسند؛ بدونِ شکاف، ماده در گوشه جمع می‌شود و ورق از همان نقطه پاره می‌کند.
• خطِ سبزِ FOLD وسطِ کمانِ خم است، نه خطِ مماس. نوارِ خم از هر طرفِ آن ۱٫۶۷ میل پهنا دارد؛ یعنی ورق از ۱٫۶۷ میلیِ این خط شروع به قوس خوردن می‌کند. گیجِ عقبِ دستگاه را روی همین خط بگیر.
• سوراخ‌ها قبل از خم پانچ می‌شوند. سوراخی که کمتر از ۳٫۷۵ میل به مماسِ خم نزدیک باشد بیضی بیرون می‌آید؛ نزدیک‌ترینِ این قطعه سوراخِ لبهٔ برگشتی است با ۳٫۸۵ میل، و نزدیک‌ترین بازشو ۷٫۵ میل فاصله دارد.
• پیکانِ لایهٔ MARK جهتِ نوردِ ورق است؛ بریده نمی‌شود. خمِ عمود بر نورد کمتر ترک می‌دهد: روی بدنه و پشت، پیکان عمود بر همهٔ خم‌هاست و روی جلو عمود بر خمِ بلندِ زیرین.
• ورق را با رویهٔ داخلِ محفظه رو به بالا روی میز بگذار؛ همهٔ الگوهای تخت از همین سمت کشیده شده‌اند. برعکس بگذاری، بازشوهای پنلِ پشت آینه در می‌آیند.