سینی بلیستر چندحفره‌ای

تنها نمونهٔ دستهٔ دوم که خروجی‌اش هم‌زمان یک مدلِ سه‌بعدی و یک فایلِ برشِ تخت است.

شیب ۵ درجه، نسبت عمق مجاز، شعاعِ گوشه، سوراخِ هوا، و مسیرِ تریمِ دوبعدی کنارِ قالبِ سه‌بعدی

— ضخامتِ ورق خروجیِ حساب است، نه سلیقه: کششِ سطحیِ این حفره ۲٫۴۳ برابر است و گوشهٔ کف به ۱۶٪ گِیج می‌رسد. برای جدارِ ۰٫۱۸ میل لازم است ورق ۱٫۱۲ باشد، که گِردشده به بالا می‌شود ۱٫۲. — اگر فروشندهٔ ورق گِیجِ نازک‌تر پیشنهاد داد، عمقِ حفره را کم کن — نه جدار را. راهِ دیگرش پلاگ-اسیست است: سنبه‌ای که پیش از مکش ورق را تا کفِ حفره هُل می‌دهد و ماده را به گوشه می‌رساند. این هندسه به آن نیازی ندارد، چون عمق از اول در حدی انتخاب شده که مکشِ ساده جواب بدهد. — شیبِ دیوارهٔ حفره ۵٫۰ درجه است، بالاترین عددِ بازهٔ مجاز. کمترش نکن: ورقِ سردشده روی قالب جمع می‌شود و آن را سفت می‌گیرد، و سینی با شیبِ کم یا بیرون نمی‌آید یا موقعِ بیرون‌آمدن کشیده و کدر می‌شود.