حساب ساده
فرض کن یک ورق ۲۴۴۰×۱۲۲۰ داری. اگر چیدمان طوری باشد که دو ست از آن دربیاید، هزینهٔ مادهٔ خام هر ست نصف میشود. همین.
در طراحی پارامتریک، این عدد را میشود قبل از تولید دید و روی آن تصمیم گرفت. مثلاً در میز تحریر کنگرهای، با تنظیم ابعاد در محدودهٔ قابلقبول، بازده از یک میز به یکونیم میز از هر ورق رسید.
سه قاعدهٔ عملی
۱. قطعات بلند را اول بچین. قطعهٔ بلند فقط در جهتهای محدودی جا میشود؛ اگر آخر بچینی، جایی برایش نمانده.
۲. فاصلهٔ بین قطعات را از قطر تیغه حساب کن، نه از عادت. با تیغهٔ Ø۴، فاصلهٔ ۶ میلیمتر کافی است. فاصلهٔ ۱۵ میلیمتری «برای احتیاط»، در یک ورق بزرگ چند دسیمترمربع پرت میسازد.
۳. قطعات کوچک را داخل پرت قطعات بزرگ بچین. در ست میز و صندلی، قطعات صندلی دقیقاً داخل فضای خالی بین پایههای میز مینشینند — یعنی صندلی عملاً مادهٔ خام اضافه نمیخواهد.
چرا دستی نمیشود
چیدمان بهینه یک مسئلهٔ ترکیبیاتی است. برای ۲۰ قطعه با چهار حالت چرخش، فضای جستوجو بزرگتر از آن است که با چشم حل شود. الگوریتم در چند ثانیه چیزی پیدا میکند که ساعتها جابهجا کردن دستی به آن نمیرسد.
همین محصول را میخواهی روی دستگاه ببری؟
عکس مرجع، ضخامت ورق کارگاهت و قطر تیغه را بفرست؛ ظرف چند روز کاری فایل برشِ راستیآزماییشده با چیدمان ورق و برگهٔ مونتاژ تحویل میگیری.
